Γκόλφω του Νίκου Καραθάνου (2013) Τα ειδύλλια του Θεοκρίτου εμπνέουν τον Βιργίλιο να γράψεις τα Βουκολικά ξεκινώντας μια παράδοση που κρατάει μέχρι τις μέρες μας. Ο Σπυρίδωνας Περεσιάδης γράφει τη ‘’Γκόλφω’’ έργο που μεταφέρετε το 2013 στον Εθνικό Θέατρο. Ο σκηνοθέτης Νίκος Καραθάνος αναφέρει σε συνέντευξη του ‘’ Όταν ο Περεσιάδης αναφέρεται στη φύση, στα βουνά, στους λόγγους, στα νερά, είναι σαν να εκφράζει την ψυχολογική κατάσταση κάθε ήρωα. Οι αλλαγές του καιρού γίνονται μέσα στην ψυχή των ανθρώπων, αντανακλούν τη διάθεσή τους. ’’ Έτσι, στήνεται ένα σκηνικό από υπερμεγέθη πουφ τα οποία μεταμορφώνονται σε βουνά, κάμπους, λαγκάδια. Κατασκευάζεται ένα εύπλαστο τοπίο που αναδιαμορφώνεται συνεχώς από τους ηθοποιούς, συνομιλεί με τους ίδιους τους ήρωες και συμπάσχει στα πάθη τους όπως συντροφεύει και παρηγορεί η φύση στην βουκολική ποίηση. Στο αρχικό κείμενο του συγγραφέα προστίθεται ένα κομμάτι γραμμένο από τη Λένα Κιτσοπούλου. https://www.youtube.com/watch?v=uemnYX9o8...
Ο Οβίδιος στο βιβλίο του ''Μεταμορφώσεις''αναφέρει πως κάποτε στην Αρκαδία ζούσε η νύμφη Σύριγγα την οποία κυνήγησε ο θεός Παν. Εκείνη έχοντας αφιερώσει την αγνότητα της στη Άρτεμη αναγκάστηκε να παρακαλέσει τις αδερφές της, νύμφες του ποταμού Λάδωνα, να τη μεταμορφώσουν για να ξεφύγει από το θεό. Έτσι, τη στιγμή που ο Παν νόμιζε ότι επιτέλους την έπιασε συνειδητοποίησε ότι στα χέρια του βρίσκονταν μονάχα κομμάτια μιας καλαμιάς. Η νύμφη είχε μεταμορφωθεί. Ο θεός αναστέναξε και ξαφνικά μια γλυκιά μελωδία ξεχύθηκε μέσα από τη σπασμένη καλαμιά. Εκστασιασμένος αναφώνησε ¨από δω και στο εξής θα είμαστε μαζί΄ και αποφάσισε να κολλήσει τα τμήματα του φυτού με κερί μέλισσας κατασκευάζοντας τον περίφημο και ξακουστό αυλού του. M ε αυτό τον τρόπο, οδηγήθηκε σε μια απρόσμενη και παράδοξη πραγμάτωση της επιθυμίας του. Κάθε φορά που έπαιζε τον αυλό κρατούσε τη Νύμφη στα χέρια του και την λύτρωνε από την ίδια τη σιωπή στην οποία τη είχε καταδικάσει. Κάθε μελωδία έμοιαζε με...